Niniejsze opracowanie polecam wszystkim początkującym wychowawcom kolonijnym.

Wiele lat temu, będąc totalnym amatorem, bez wykształcenia pedagogicznego, bez żadnej praktyki, podjąłem pracę jako wychowawca na dużej kolonii zorganizowanej przez jeden z zakładów pracy. Nie ukrywam, że ten pierwszy turnus był dla mnie prawdziwym koszmarem. Wyzwania, problemy, a przede wszystkim ogromna odpowiedzialność - powaliły mnie na kolana. Stanąłem oko w oko z dwudziestką małych potworów. Paraliżował mnie lęk o nich i przed nimi. Nie wiedziałem jak z nimi rozmawiać, bawić się, jak się nimi opiekować, jak ich mądrze wychowywać.

To był dla mnie trudny turnus. Nie wiedziałem co robić, ale liczyłem na pomoc innych wychowawców. Bazowałem na ich doświadczeniu i wypracowanych metodach. Pytałem o wszystko, zadręczałem nawet głupimi sprawami. Co to dało? Spokój, bo wiedziałem jak się opiekować dziećmi i sam czułem się pod opieką innych. "Moi opiekunowie" nauczyli mnie wszystkiego i sprawili, że pokochałem tę pracę. Kiedy stres minął, mogłem wreszcie poczuć TO - radość z bycia WYCHOWAWCĄ.

Od tego czasu corocznie jeżdżę w to samo miejsce, nad morze, na wszystkie turnusy kolonii. Teraz ja służę radą i pomocą młodszym stażem wychowawcom. Nadal jednak uczę się wiele nowego od moich "Małych" i "Dużych" Przyjaciół.

Zaczynając pracę na koloniach, bezowocnie poszukiwałem jakiegokolwiek opracowania na temat pracy wychowawcy na koloniach. Dopiero po latach w ręcę wpadł mi "Poradnik Wychowawcy Kolonijnego" napisany przez A.W.Nocuń, J.Papuzińską, A.Przecławską i J.K.Sawa. Wydany w 1974 roku mocno się postarzał, ale jego przesłanie nadal jest aktualne. Na podstawie tej pracy powstało niniejsze dzieło. Tworząc je chciałem pomóc wychowawcom, którzy stawiają na koloniach swoje pierwsze kroki.

Na koniec mam prośbę: proszę zwrócić mi uwagę na wszelkie potknięcia w tekście. Czekam na wszelkie inne uwagi i komentarze, a może Wasze miłe wspomnienia i opowieści z kolonii. Zapraszam do wspólnego redagowania poradnika.

Pozostaje mi życzyć tylko, by praca wychowawcy dała Wam tyle radości - ile mnie. Pozdrawiam.